پارک ملی زمایتیجا

پارک ملی زمایتیجا

پارک ملی زمایتیجا در سال 1991 میلادی و با هدف حفظ، مدیریت و توسعه پایدار مناطق زیمایتیجا در شمال غرب لیتوانی تأسیس شد که این انتخاب به دلیل طبیعت و کیفیت فرهنگی این منطقه بوده است. پارک ملی زیمایتیجا با دریاچه جادویی پلاتِلیا[1] و دورنمای عکاسی دارای محیط طبیعی بی نظیر و ارزشهای باستانی و فرهنگی است. مساحت کل پارک 217.2 کیلومتر مربع است که شامل آب، باتلاق، مراتع و علفزارها، مزارع و مناطق مسکونی است. 54.3 درصد پارک را جنگل ها تشکیل داده اند. جمعیت کل  در این منطقه 3150 نفر است و دو شهر کوچک و ۵۳ روستا در این منطقه قرار دارد. بلندترین مکان 191.8 متر و پایین ترین نقطه 100 متر از سطح دریا است. چهل رودخانه با طول 98.8 کیلومتر در این پارک در جریان هستند. این پارک در خط تقسیم سه رودخانه مینیجا[2]، بارتووا[3] و ونتا[4] قرار دارد. 21 دریاچه با مساحت کل 1497.1 هکتار در پارک دیده می­ شوند. گونه های گیاهی نایاب و حفاظت شده در اروپا نیز در این مکان وجود دارند. در این پارک ملی می­ توانید پیاده قدم بزنید یا دوچرخه سواری کنید و یا با ماشین به گردش در پارک بپردازید. قایق سواری، ماهیگیری و بازدید از نمایشگاه ها و موزه ها در پارک ایده خوبی برای گردشگران است. می­ توانید جت اسکی سوار شوید و در دریاچه ها لذت ببرید. قایق بادبانی، بهترین ایده برای تفریح در دریاچه های این پارک می­ باشد و کمپ در این منطقه امکانپذیر است.

 پلاتیلای[5]

عمیق ترین، بزرگترین و پاکترین دریاچه پارک ملی زیمایتیجای، دریاچه پلاتیلای است و یک شهر کوچک در بخش غربی این دریاچه قرار دارد. پلاتیلای در میان یکی از مناظر زیبای لیتوانی قرار گرفته دروازه ای رو به پارک ملی زمایتیجا است و درمنطقه زمایشو[6] و کرانه دریای بالتیک قرار دارد. مساحت این دریاچه تقریبا 12 کیلومتر مربع است و در حدود 47 متر عمق دارد و میانگین عمق آن 10.44 متر است. این منطقه 7 جزیره دارد که ۳ مورد آنها از نظر زیست محیطی مهم هستند. این شهر تقریبا 900 نفر جمعیت دارد و اولین بار در قرن پانزدهم مورد توجه قرار گرفت. پنینسولا شوینتورکانیس[7] اولین محل در جزیره پیلیس بود که در آن یک قلعه نیز ساخته شد. پلاتیلای فرهنگی سنتی دارد که یکی از قدیمی­ترین کلیساهای چوبی در لیتوانی در آنجا قرار گرفته و در سال 1744 ساخته شده است. این منطقه چشم انداز زیبایی دارد و می­ توان در در خیابانهای سرسبز شهر و در کنار دریاچه ها و هتل ها به گشت وگذار پرداخت و علاوه بر آن از موشک پلوکستین شوروی در موزه جنگ سرد، دیدن نمود.

بریژوراس[8]

بریژوراس روستایی است که در کنار دریاچه ای به همین نام قرار دارد و اولین بار در قرن پانزدهم شناخته شده است. یک کلیسا و برج، مشابه آنچه در پلاتیلای وجود دارد، در این منطقه نیز قرار گرفته که در سال 1746 ساخته شده است و یکی از قدیمی ترین کلیساهای لیتوانی است. بریژوراس ارتباطات مذهبی خاصی دارد.

ژِمایچیو کالواریجا

ژِمایچیو کالواریجا[9] یک قلعه مستحکم است که محل قربانگاه بوده است و بنابر منابع موجود در سال 1253 کشف شد. این منطقه به واسطه طبیعت و ویژگی های فرهنگی خود شناخته می ­شود و همچنین به دلیل کشاورزی، هنر و ویژگیهای مذهبی مورد توجه است و شامل یک قلعه متعلق به زمان هخامنشیان، کلیسا، صومعه دومنیکن ها با مدرسه متعلق به قرن هفدهم و نقاشی معجزه آسای خدای مادر می­ باشد. این منطقه به دلیل مراسم بزرگ قربانی که از قرن هفدهم میلادی در جاده حضرت عیسی (ع) برگزار می­ شد، به طور خاصی مشهور است. در موزه خاطره انگیز ژیمایتِ[10] میتوان با نویسنده شهیر لیتوانیایی، ژولیجا بنیوشویچیوت ژیمانتنه[11] آشنا شد. این موزه در روستای بوکانته[12] قرار دارد. نمایشگاهی از زندگی وی و کارهای خلاقانه وی در خانه خودش برپا شده است. موزه شاعر لیتوانیایی، ویتائوتاس ماچرنیسین ژیمایچیو کالواریجا[13] که نحوه زندگی وکار وی را به نمایش می گذارد نیز در این منطقه قرار دارد .نقاشی­ها وحکاکی های این هنرمندان و دیگر هنرمندان سنتی و موزه قوم نگاری کوچکی در این منطقه ساخته شده است. پارک ملی زمایتیجا به دلیل آثار باستانی غنی منتسب به دوران سنگی مشهور است. مردم این منطقه معتقدند که زمایتیجا گویش، عادات، ویژگیهای خاص، ساختمانهای اصیل و معماری بومی دارد. بیش از 200 مورد فرهنگی شامل تپه قلعه، تپه های قربانگاه، تپه های مدفن و شهرک های باستانی را در این پارک ملی می ­توان دید. قابل توجه ترین ویژگی های معماری در کلیساهای پلاتیلایی، بریژوراس و ژیمایچیو کالواریجا، آسیاب آبی بابرونجینای[14] و سایت های آثار باستانی قابل مشاهده هستند. بیش از 90 مورد آثار باستانی وجود دارد که شامل صلیب، صومعه، ستونهای کنار جاده به همراه قربانگاه ها است. چشم انداز این منطقه تپه ها، مراتع اطراف دریاچه پلاتیلای و دریاچه های عمیق و باتلاق ها است. بالاترین نقطه 191.8 متر ارتفاع و عمیق ترین نقطه، 96  متر عمق دارد. در این پارک، دریاچه پسایخبندان و 32 جریان آبی وجود دارد. قلمرو پارک حوزه آبریز رودخانه های مینیجا[15] ، بارتووا[16]  و رودهایی دیگر است. همچنین باتلاق های بزرگ و کوچکی نیز دیده می­شوند و جنگلهایی که  اکثرا صنوبر هستند، تقریبا نصف مساحت پارک را در بر گرفته اند. همچنین درختان کاج، توس، بلوط خاکستری و بلوط نیز در این پارک وجود دارند. 789 نوع گیاه و 196 گونه قارچ را می توان در این پارک یافت. در این پارک گیاهان خاصی که تحت حمایت سازمانهای اروپایی هستند، وجود دارند.  185 گونه پرنده هم اکنون در پارک زندگی می­کنند که 38 گونه آن از خانواده لک لک سیاه و دارکوب هستند. آبزیان این پارک نیز قابل توجه اند، تعداد زیادی از خانواده ماهی سالمون و ماهی سفید اروپایی در دریاچه ها وجود دارند. اکثر دریاچه ها و جریانهای آبی تعداد زیادی ماهی دارند. در 22 کیلومتری شمال پلونگه[17] خانه های تابستانی، استراحتگاه ها، خانه باغ، مسافرخانه ها و کمپ هایی برای اقامت شبانه و روزانه در اختیار گردشگران است. کافه ها و فروشگاه­های سنتی در تمام پارک یافت می شوند و دسترسی به آنان به سهولت امکانپذیر است.

[1] Plateliai

[2]  Minija

[3] Bartuva

[4] Venta

[5] Plateliai

[6] Žemaičių

[7] Peninsula Šventorkalnis

[8] Brijoras

[9] Žemaičių Kalvarija

[10] Žemaitė

[11] Julija Beniuševičiūtė-Žymantienė

[12] Bukantė

[13] Vytautas Mačernisin Žemaičių Kalvarija

[14] Babrungėnai

[15] Minija

[16] Bārta

[17] Plungė

Share this post

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *