پارک ملی؛ دزوکیجا

پارک ملی؛ دزوکیجا

1- مقدمه
پارک ملی دزوکیجا بزرگ­ترین منطقه­ی حفاظت شده در لیتوانی است (697 کیلومتر مربع) و متراکم­ترین بخش جنگلی کشور است (91% از پارک را مناطق جنگلی تشکیل داده، اکثر درختان کاج هستد).

با توجه ویژگی­های منحصر به فرد قومی منطقه، تعداد زیادی از آیتم­های حفاظتی در این منطقه فعال هستند. پارک به چهار بخش تقسیم شده است: بخش امنیتی، بخش حفاظت شده، بخش تفریحی و بخش اقتصادی. بخش امنیتی 47.5% از کل مساحت پارک را در بر گرفته است و شامل 28 ذخیره است: هشت ذخیره­ی چشم انداز، شانزده ذخیره­ی طبیعی و چهار ذخیره­ی فرهنگی. در بخش ذخیره­ی طبیعی، هیچ گونه فعالیت اقتصادی مجاز نیست. این ذخیره­گاه­ها برای محافظت از گونه­های گیاهی و جانوری بسیار مهم هستند.

در طول اشتغال توسط نیروهای شوروی (1944 – 1990)، جنگل مأمن هزاران نفری بود که مجبور شده بودند از روستاه­های خود فرار کنند و به نیروهای آزادی بخش لیتوانی پیوسته بودند. از اثرات این اقدام این بود که در اواخر دهه­ی 1950 متاسفانه حجم چوب و درختان این منطقه رو به کاهش گذاشت. قبرها و مقبره­های موجود، تنها بازمانده­های آن دوران است.

2- چشم انداز
عمده­ی چشم انداز این پارک در بخش حفاظت شده (به مساحت 13060 هکتار) قرار دارد که نه تنها جلوه­های بصری دارد، بلکه زندگی جانوران را به دور از انسان­ها حفظ نموده است.

بخش­های ارزشمند رودخانه­ها نیز جزو مناطق حفاظت شده هستند. منطقه­ی حفاظت شده­ی نموناس، در میان دره­ی مرکینی، مناظر زیبا و جذابی دارد؛ آبشارها، جزیره­ها، صخره­ها و رودخانه­های پر ماهی، روستاه­ها و بخش­های کشاورزی از موارد مهم این بخش هستند.

منطقه­ی حفاظت شده­ی لیشکیاوا، پستی و بلندی­های بسیار زیادی را در خود جای داده است. یک محموعه­ی صومعه، مجموعه­ی بی نظیر از پستی و بلندی­ها شامل آبشارها و دره­ای که توسط جریان کروچیوس به وجود آمده است.

ذخیره­گاه مرکیس جایی است که پایین­تر از رودخانه­ی مرکیز واقع شده است. این منطقه تنها به دلیل منظره­ی دره اهمیت ندارد، بلکه به دلیل روستاهای جنگل دزوکای نیز اهمیت فراوانی دارد. در دامنه­ی جنوبی اتصال مرکیس و نیموناس مراتع استپ بسیار خاصی وجود دارد در این میان، گاوهای وحشی در حال گذران هستند و قایقران­ها و دیگر شکارچیان نیز مشغول شکار هستند.

شاید زیباترین ذخیره­گاه این پارک، اولا باشد، در کل این دره، رود اولا جاری است، روستاهای سنتی دارد و گل وگیاهان زیبای بهاری، چمن زارها و دامنه­های سرسبز دارد.

در این پارک و در مناطق حفاظت شده­ی آن بسیاری از جلوه­گاه­های زیبای طبیعت را می­توانید مشاهده کنید و زندگی سنتی مردم را از نزدیک مشاهده نمایید.

3- فرهنگ
تنها 860 هکتار از کل این پارک اشغال شده است (استفاده می­شود) و این مساحت به دو بخش با فرهنگ قومی مختلف تقسیم می­شود. یکی شهرک و دیگری بخش خاطره­انگیز و سنتی می­باشد. دیگر روستاه­های با ارزش نیز در این منطقه قابل رویت هستند.

بخش قومی موستیکا شامل روستای موستیکا در بخش جنوبی پارک واقع شده و راه ارتباطی آن از میان جنگل دزوکای عبور می­کند. بخش خاطره­انگیز و سنتی، سوبارتونیس نام دارد که خانه­ی نویسنده­ی معروف، وینکاس کریوی میکه ویچیوس، موزه و قبرستان در آن قرار دارد.

Share this post

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *